Mijn verhaal

July 17, 2019

 

Ik ben Bianca Popelier, ik ben vijfenveertig en veertien jaar geleden ben ik verhuisd naar Spanje.
De liefde voor Spanje kwam toen ik op mijn achttiende met een vriendin naar Zuid Spanje op
vakantie ging.
Ik besloot als au pair een half jaar in Valencia te gaan wonen, de liefde werd daar alleen maar
sterker want wat vond ik de mensen aardig en gastvrij.
Als vervolg heb ik nog twee seizoenen op Gran Canaria gewoond.

 

Toen begon ik als stewardess en kwam ik geregeld in Spanje en het bleef maar trekken.
Uiteindelijk ben ik in 2005 met mijn man en zeven maanden zwanger naar Catalonië vertrokken.
Binnen Spanje zijn we nog twee keer verhuisd en nu wonen we helemaal in het zuiden in
Andalusië, in de bergen boven Marbella.

 

Ik ben nog steeds erg blij met de keuze die we toentertijd gemaakt hebben. Op de Spanjaarden
ben ik nog steeds even gek en het leven is zoveel vrijer en relaxter hier vind ik. En het lekkere
weer en het buitenleven is natuurlijk ook heerlijk.

 

Het enige jammere is dat ze hun afspraken slecht nakomen en dat het soms omslachtig is om
dingen geregeld te krijgen. Ook is het gebrek aan respect voor dieren minder leuk van sommige
Spanjaarden.
Wij wonen in een klein boerendorpje waar veel olijventeelt is, iedereen is bijna verwant aan elkaar
in het dorp en kent elkaar, ons nu dus ook na tien jaar inwoner te zijn. Iedereen groet elkaar op
straat, erg gezellig vind in dat.
Wij hebben vlak buiten het dorp een drietal vakantie appartementen met grote tuin met zwembad
wat erg leuk is om te runnen. Wij krijgen gasten die het echte Spanje zonder te veel toerisme
willen leren kennen.
Andalusië heeft heel veel te bieden, er zijn prachtige steden, schattige witte dorpjes, natuur om
mooie wandelingen in te maken en stuwmeren en beken om in te zwemmen. Vlakbij ons in de
buurt is zo’n beek waar het heerlijk koele water zorgt dat je in de warme zomer even af kunt
koelen. De zomers zijn warm bij ons natuurlijk, maar dat geeft wel garantie op geen regen in de
maanden juli en augustus en heerlijke zwoele avonden. En in de winter is het met helder weer
tussen twaalf en vier vaak rond de twintig graden. Lunchen doen wij over het algemeen het hele
jaar door buiten.

 

Een nieuwe trekpleister bij ons in de buurt is de Camino del Rey, een oud wandelpad wat tegen
de bergwand hangt en spectaculaire uitzichten biedt. Hiervoor moet je wel ruim van te voren
reserveren. Dit geldt ook voor als je het Alhambra in Granada wilt bezoeken.
Ik denk dat de kans klein is dat we ooit nog teruggaan naar Nederland, het bevalt ons zo goed
hier. Ik zou ook echt weer moeten wennen aan de bemoeizucht in Nederland. Wel mis ik nog
steeds het alles kunnen doen op de fiets in Nederland. Wij fietsen hier ook wel, maar dat zijn dan
meer dagjes weg. Te voet doe ik daarintegen wel meer. Vaak maken we wandelingen door de
bergen.
Voor een ieder die ook met de wens loopt om te emigreren zeg ik, “als het financieel kan doe het
dan, teruggaan is altijd makkelijker”. En je hebt tenminste niet over een paar jaar spijt dat je het
nooit geprobeerd hebt. Ons heeft het alleen maar goeds gebracht. Dat wil niet zeggen dat het
altijd makkelijk is geweest en dat ik vrienden en familie niet af en toe nog mis, maar het is het
zeker waard.

Please reload

Featured Posts

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recent Posts

November 14, 2019

November 7, 2019

July 17, 2019